Birkaç gün önce Balıkesir'deydim. Gerekli ziyaretleri yapmak
üzere Burhaniye'den Gömeç'e geçerken, bugün orada pazar kurulduğunu fark ettik.
Dedik ki bakalım, gezelim, 1-2 birşey alalım. Neyse indik arabadan, karşımızda
gazete bayii. Ön tarafa dergileri dizmişler. Bir tanesi gözüme kafa attı :
DEVE. "Hatır gönül dergisi mottosuyla
yayınlanıyor. Fiyatı da 5 lira. OT dergisinin refikası olduğundan
mütevellit bir süredir aramakta ancak bulamamaktaydım. Anlamsız bir anda çıktı
karşıma. Ben de aldım.
İçinde onlarca insanın katkısı var. Yazısı demiyorum çünkü
bazıları söyleşiyle, bazıları çizimlerle destek olmuş. Ben de sayfalarda
dolaşırken Ahmet Güneştekin ile Yaşar Kemal'in resim çizerken bir fotoğrafına
denk geldim. Baya bildiğiniz 2 sayfalık bir metin de var ve başlığı, özgürlük.
Ben de normal bir özgürlük yazısı olarak düşündüm ve resim olayının tamamen
tiyatral olarak kurgulandığını tahmin ettim ancak düşüncem tamamen yanlışmış.
Bunu Rahmi Koç yapsaydı eğer üzerine muhtemelen 3 dakika
bile düşünmezdim ancak bunu yapan kişinin Yaşar Kemal olması olayı anlamlı
kılıyor. Metni yazan kişi Yaşar Kemal'in bunu çizmesiyle alakalı olarak özetle
şöyle bir tanı koymuş; O'na bunu çizdiren şey Çukurova'da büyümesi. Suya,
denize çektiği özlem. Yani aslında yaşamının önemli bir bölümünde olmayan bir
imgeyi özgürlük gibi muhteşem bir kavramı tanımlamada kullanıyor.
Sonra biraz düşündüm. Neden en güzel özgürlük türküleri
tutsak halklardan çıkar? En güzel barış yazıları nasıl savaşan uluslar
tarafından yazılır? Sizin de aklınıza geldiği üzere babanız böyle kek yapmayı
nereden öğrendi?
Bunları düşündüm işte yazıyı okurken.
Sonuç olarak güzel şeyler. Bu dergiden de bir adet edinin
derim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder