Türkiye'ye döndüm. 11 gün hemen her şeyden uzak kalmak oldukça iyi geldi.
Uzaklaşınca iyi hissediyor insan. Zaman daha saydamlaşıyor sanki. An'ın sıcağı teninize yapışmaz oluyor. Bu, oldukça güzel.
Özlemekle özlememek arasında kaldığım ne varsa özlememeyi seçtim. Kendimi soyutlamam gerektiğini öylesine hissettim ki damarlarımda, soyutladım.
Hayat aslında o kadar karmaşık bir düzlem değil. Daha az üzülüp daha kaliteli bir yaşam sürmek. Temel amacın bu olduğuna inanıyorum.
Yorulmak. Karşılığında ne olduğuna bağlı olarak sarkaç misali her duyguyu yaşatabilecek bir eylem.
Ben yaratmayı seviyorum. Bu uğurda yorulmaya bayılıyorum. İnsanlara dokunmayı, iyi bir şeyler yapmak için yorulmayı seviyorum. Bu kadar.
Umut. Her şey.
Saat. İnsanın ayarı.
Sevgi. Her ademe eser ölçüde zorunlu mefhum.
Zeka. "Pek zeki olmasa da olur" diyemeyeceğim zamanlara girdiğimi hissettiğim doku. Yol çok uzun. Hiçbir şey ve hiç kimse için durmak ya da beklemek istemiyorum.
Bir de 11 gün boyunca cayır cayır Olafur Arnalds dinledim. Siz de dinleyin.
döndün de Zihni'yi unutmuşsun sanki...
YanıtlaSil