Bu kadar varlığın içinde neden böylesine birbirimizden yoksun olduğumuzu anlamak için birazcık bu cümlelerle sevişelim. Şöyle ki;
Hepimizin "ayrı" kelimeleri var. Hepimizin kelimelerinin "ayrı" anlamları var. Hepimizin "ayrı" anlamları var.
Böyle bakınca sanki daha net görünüyor ayrılıklarımız. Kocaman kocaman insan toplulukları içinde bu kadar yalnızlaşmamızın, radikalleşmemizin, başkalaşmamızın bir anlamı olmalı. Tesadüfen bu kadar saçmalamış olamayız.
Birbirimize teslim ettiğimiz sözcüklerimiz nasıl da boş. Gerçeklikle dolduramadığımız sürahilerimiz nasıl da kırılgan. Daha dokunmadan biliyoruz o bardağın asla dolmayacağını. Yazık. Yazık ki ortak gerçekliğimiz yok. Yazık ki cebimizi öznelerle doldurduk. Nesneleri ise sadece görmek istediğimizde görür olduk.
Bize yol gösterecek bir aklımız, bir de kalbimiz vardı. Aklımızı cebimize, kalbimizi de çükümüze koyduk. Cümleten geçmiş olsun. Size, bana, hepimize.
